Strona wykorzystuje pliki cookies w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym Użytkownika. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w "Polityce Prywatności".


Zalecenia uprawowe
ziemniaki

Rozwiń wszystkie

Zwiń wszystkie

Opis uprawy

Ziemniaki mają dużą powierzchnię liści, co sprzyja nawożeniu dolistnemu. Można w ten sposób szybko i skutecznie dostarczyć roślinom brakujące składniki pokarmowe.

W przypadku nawożenia dobrymi nawozami dolistnymi wykorzystaniu ulega aż 90% składników zawartych w tych preparatach. Dlatego nawożenia dolistne nawozami typu Basfoliar®2.0, Solubor®DF oraz ADOB® i ADOB® 2.0 stanowi kompleksowy program nawożenia ziemniaków zawierający zbilansowany zestaw makro- i mikroskładników.

Program nawożenia

Niedobory

Odgrywa niezwykle ważną rolę w uprawie ziemniaków, determinując wysoki plon i podnosząc jakość uprawy. Niedobór tego pierwiastka wywołany jest stanem gleb, wysokim odczynem pH oraz suszą. Objawy niedoboru są dość łatwe do zaobserwowania. Są to spowolniony wzrost, karłowatość rośliny, deformacja najmłodszych liści, słaby rozwój systemu korzeniowego oraz pękanie bulw ziemniaka, które zwiększa ryzyko infekcji.

Wpływa na prawidłowy proces zawiązywania się bulw. Dlatego przed kwitnieniem i po kwitnieniu należy dostarczyć ziemniakom dodatkową dawkę magnezu, najlepiej w postaci siarczanu magnezu siedmiowodnego. Istnieje duża zależność między przebiegiem procesów asymilacyjnych a zawartością magnezu. Niedobór magnezu prowadzi do obniżenia zawartości skrobi oraz wykształcania się skarłowaciałych bulw. We wczesnym stadium, niedobór ten objawia się bladozielonymi liśćmi, które w późniejszym stadium żółkną, zwijają się i w rezultacie stają się łamliwe.

Odgrywa kluczową rolę w procesach przemiany materii zachodzących w ziemniakach. Niedobór tego pierwiastka powoduje znaczne zmniejszenie zawartości witaminy C, zakłócenia w procesie tworzenia się skrobi i ogólny spadek zdrowotności roślin. Przy niedostatecznej zawartości manganu dochodzi do blednięcia najmłodszych liści oraz płasko-punktowego żółknięcia na skutek chlorozy i miejscowego zamierania. Liście stają się płaskie i więdną, choć ich obrzeża oraz wiązki przewodzące mają często zdrowy wygląd.