Strona wykorzystuje pliki cookies w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym Użytkownika. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w "Polityce Prywatności".

Zalecenia uprawowe
marchew

Rozwiń wszystkie

Zwiń wszystkie

Opis uprawy

Z uwagi na głęboko sięgający system korzeniowy, umożliwiający pobieranie składników pokarmowych z głębszych warstw gleby, marchew ma umiarkowane potrzeby nawozowe.
Wymagania pokarmowe marchwi w odniesieniu do azotu określane są jako średnie, w odniesieniu do fosforu i magnezu jako niskie, a do potasu – wysokie. Z plonem 100 ton świeżej masy (korzenie + liście) pobiera z gleby 170 kg N, 36 kg P, 410 kg K i 21 kg Mg. W uprawie marchwi optymalna zawartość dostępnych form makroskładników w glebie powinna wynosić (w mg/dm3): 50-80 N, 40-60 P, 120-150 K, 60-80 Mg i 1000-1200 Ca, jednak terminy stosowania nawozów oraz ich dawki ustala się w oparciu o analizę zasobności gleby, biorąc przy tym pod uwagę przeznaczenie uprawy, warunki glebowe, stanowisko, odmianę oraz – w nawożeniu pogłównym – przebieg pogody, zwłaszcza ilość opadów. Decyzja o rozpoczęciu nawadniania powinna być podejmowana na podstawie obserwacji roślin oraz organoleptycznej kontroli poziomu wilgotności gleby. Oprócz trafnego ustalenia wielkości dawki azotu bardzo ważne jest też właściwe dobranie terminu ostatniego nawożenia pogłównego, w zależności od planowanego terminu zbioru. Zbyt późno zastosowana lub zbyt duża dawka azotu może spowodować kumulację azotynów i azotanów w roślinach, co jest procesem naturalnym w ich fizjologii. Duże niedobory wody w okresie wzrostu mogą spowodować zmniejszenie plonu nawet o 50% oraz pogorszenie jakości korzeni. Korzenie marchwi niedostatecznie nawadniane są cienkie i ostro zakończone, a duże wahania wilgotności w glebie powodują ich pękanie. Marchew jest wrażliwa na zasolenie gleby, reaguje na nie opóźnieniem wschodów oraz zamieraniem siewek. Mikroelementy są istotnym czynnikiem w produkcji dobrej jakości marchwi. Jest ona wrażliwa na niedobór niektórych mikroelementów, a zwłaszcza miedzi, boru i cynku. W sytuacjach stresowych, np. na skutek chłodów, suszy lub nadmiernego uwilgotnienia gleby, marchew źle rośnie. Bardzo korzystnie reaguje wtedy na dokarmianie dolistne jednym z nawozów wieloskładnikowych. Należy pamiętać, aby dolistne nawożenie marchwi zakończyć co najmniej na 4 tygodnie przed jej zbiorem. Nawożenie dolistne marchwi produkowanymi przez ADOB nawozami i w oparciu o proponowany przez nas program nawożenia zapewnia szybkie uzupełnienie składników pokarmowych, zarówno w przypadku ich niedoboru w glebie, jak też ich utrudnionego pobierania, oraz kompleksowe dostarczenie makro- i mikroskładników pokarmowych. W porę zaobserwowany niedobór i aplikacja odpowiedniego nawozu dolistnego spowodują, że rośliny będą optymalnie zaopatrzone we wszystkie mikroskładniki. Należy zaznaczyć, że nawet pojedyncze niedobory mikroskładników mogą stać się poważnym czynnikiem ograniczającym produkcję.

Program nawożenia