Aktualności

Jak zwiększyć słodycz truskawek? Czynniki wpływające na smak owoców

Słodycz truskawek nie jest wyłącznie cechą odmianową. O ostatecznym smaku owoców decydują także warunki środowiska oraz agrotechnika. W praktyce oznacza to, że nawet odmiana o wysokim potencjale smakowym nie pokaże pełni możliwości bez odpowiedniego bilansu nawożenia, właściwej gospodarki wodnej i kontroli obciążenia roślin.

Istotny jest również moment zbioru – owoce zebrane zbyt wcześnie nie osiągają pełnej koncentracji cukrów (glukozy, fruktozy i sacharozy), a ich aromat pozostaje słabo rozwinięty. Pełne wybarwienie i dojrzałość konsumpcyjna są warunkiem uzyskania wysokiej oceny smakowej.

Fotosynteza jest bezpośrednim źródłem cukrów transportowanych do owoców. Niedobór światła (zbyt gęste nasadzenia, zachwaszczenie, nadmierna masa liściowa) ogranicza akumulację asymilatów. Umiarkowane amplitudy temperatury między dniem a nocą sprzyjają gromadzeniu cukrów – wysokie temperatury nocne zwiększają oddychanie i „spalanie” wcześniej wyprodukowanych węglowodanów.

Nadmierne nawodnienie w okresie dojrzewania prowadzi do rozcieńczenia ekstraktu i obniżenia °Brix. Kluczowe jest utrzymanie stabilnej wilgotności strefy korzeniowej – wahania sprzyjają pękaniu owoców i nierównomiernemu wybarwieniu.

Ważną rolę odgrywa potas (K), który odpowiada za transport cukrów z liści do owoców oraz regulację gospodarki wodnej komórek. Jego odpowiedni poziom w glebie i pożywce bezpośrednio przekłada się na wyższy ekstrakt i lepszą jędrność. Niedobór K skutkuje niższą zawartością cukrów i słabszym wybarwieniem. W fazie dojrzewania wskazane jest utrzymanie podwyższonego udziału potasu w stosunku do azotu.

Rośliny „przekarmione” azotem produkują większe, ale wodniste owoce o niższym °Brix i słabszym aromacie. W okresie owocowania dawki N powinny być precyzyjnie bilansowane, z uwzględnieniem zasobności podłoża i tempa wzrostu. W okresie rozwoju owoców można wykorzystać np. dolistny produkt ADOB ProFit 4-12-38+mikro w dawce 4-5 kg/ha. W fertygacji zastosowanie w tym okresie znajdą m.in. produkty ADOB Ferti K + ME 10-6-39 oraz ADOB Ferti NPK 12-12-26.

Ważne są również inne pierwiastki i mikroelementy. Wapń wpływa na stabilność ścian komórkowych i jędrność owoców, co pośrednio oddziałuje na percepcję smaku. Magnez warunkuje wydajność fotosyntezy. Niedobory Mg ograniczają produkcję cukrów, nawet przy dobrej dostępności światła. Bor uczestniczy w transporcie cukrów, a cynk i mangan wpływają na aktywność enzymatyczną związaną z metabolizmem węglowodanów. W praktyce dobrze sprawdza się dolistne wsparcie mikroelementowe w okresie intensywnego wzrostu owoców, np. produktami takimi jak ADOB Ca IDHA w dawce 1-1,5 kg/ha, powtarzanymi co 10-14 dni.

Każde uszkodzenie aparatu asymilacyjnego (mączniak, szara pleśń, przędziorki) ogranicza produkcję cukrów. Utrzymanie zdrowych, funkcjonalnych liści do końca zbiorów jest warunkiem stabilnego poziomu ekstraktu.