W uprawie borówki amerykańskiej utrzymanie właściwej struktury gleby oraz stabilnych warunków wilgotnościowych ma kluczowe znaczenie dla kondycji krzewów i osiągania wysokich plonów. Jednym z najskuteczniejszych sposobów poprawy środowiska glebowego jest ściółkowanie rzędów trocinami lub zrębkami drzewnymi, najlepiej pochodzącymi z drzew iglastych czy węgla brunatnego.

Coraz więcej plantatorów decyduje się na przycinanie borówki już jesienią – tuż po zakończeniu sezonu, gdy krzewy wchodzą w stan spoczynku. Taki zabieg, wykonany w odpowiednich warunkach, może znacząco poprawić kondycję roślin i ułatwić organizację prac w gospodarstwie. Wykonuje się go po zakończeniu wzrostu pędów, gdy liście zaczynają się przebarwiać – zwykle październik lub początek listopada.

Jesień to dobry moment, by dokładnie ocenić kondycję plantacji borówki po zakończonym sezonie. To właśnie teraz – przed zimowym spoczynkiem – możemy odczytać wiele cennych informacji z wyglądu pędów, liści i systemu korzeniowego.

Choć sezon zbioru borówek na wielu plantacjach dobiegł już końca, a na innych zbliża się do finału, to praca na plantacjach się nie zatrzymuje. To właśnie teraz możemy wpłynąć na kondycję krzewów w kolejnym roku.

Wysokie temperatury i okresowe niedobory opadów to poważne wyzwania w letniej uprawie borówki wysokiej. Aby zapewnić roślinom optymalne warunki do wzrostu i owocowania, niezbędne jest wdrożenie odpowiednich praktyk agrotechnicznych.

Opuchlaki to szkodniki, które żerują na wielu różnych uprawach. Wśród nich są m.in. jagodniki, w tym plantacje borówki wysokiej. Dorosłe osobniki opuchlaków – chrząszcze – można rozpoznać po ciemnym ubarwieniu z jaśniejszymi przebarwieniami w postaci plamek. Larwy, które żerują pod ziemią na korzeniach krzewów są zwykle biało-kremowe i mają jasnobrązową główkę.