Zgnilizna twardzikowa, wywoływana przez grzyba Sclerotinia sclerotiorum, należy do najgroźniejszych chorób występujących w uprawie warzyw. Patogen poraża ponad 400 gatunków roślin, dlatego może stanowić problem zarówno w uprawach polowych, jak i pod osłonami. Szczególnie duże straty notuje się w sałacie, fasoli, marchwi, pietruszce, selerze, kapuście, kalafiorze, brokule, ogórku, pomidorze i papryce.

Wysokie temperatury i utrzymująca się susza sprzyjają nasileniu występowania zmienika lucernowca na plantacjach ogórka gruntowego. Na wielu plantacjach widoczne są już pierwsze objawy jego żerowania – zarówno na liściach, jak i na stożkach wzrostu.

W okresie intensywnego wzrostu kapusty wzrasta również presja najważniejszych chorób liści i główek. Szczególną uwagę należy zwrócić na czerń krzyżowych (Alternaria spp.), szarą pleśń (Botrytis cinerea) oraz zgniliznę twardzikową (Sclerotinia sclerotiorum), które mogą istotnie obniżać plon handlowy i pogarszać jakość główek.

Wysoki plon pomidorów gruntowych nie jest efektem jednorazowego nawożenia, lecz precyzyjnego dostosowania podaży składników pokarmowych do potrzeb roślin w poszczególnych fazach wzrostu. Właściwe zarządzanie nawożeniem pozwala nie tylko zwiększyć plon handlowy, ale także poprawić wyrównanie, jędrność i trwałość owoców.

Właściwa jakość rozsady to jeden z ważnych czynników, ale o powodzeniu plantacji często decyduje przede wszystkim okres przejściowy – od dostarczenia roślin do gospodarstwa do 7–14 dni po posadzeniu. W tym czasie najczęściej pojawiają się zahamowania wzrostu, uszkodzenia korzeni i straty w obsadzie.

Problemy zdrowotne na plantacjach marchwi często rozwijają się bez wyraźnych wczesnych objawów, a ich skutki widoczne są dopiero w drugiej części sezonu lub w przechowalni. Dlatego kluczowe jest nie tylko reagowanie na symptomy, ale rozumienie warunków sprzyjających infekcjom. W obrębie naci największe znaczenie mają choroby grzybowe, przede wszystkim alternarioza (Alternaria dauci) i chwościk marchwi (Cercospora […]