Plony jęczmienia dalekie od rekordów
Fala czerwcowych upałów, po których nastąpiło ochłodzenie i opady deszczu, burze i gradobiacia które zniszczyły wiele plantacji kukurydzy, rzepaku czy buraków cukrowych, na przemian z ociepleniem. Tak w skrócie można podsumować początek żniw, które jak zwykle zaczynają się od zbioru jęczmienia. W tym roku tzw. małe żniwa zaczęły się z opóźnieniem, szczególnie w porównaniu do kilku ostatnich lat, kiedy kombajny w jęczmieniu ozimym pojawiały się już w nawet połowie czerwca. Plony jęczmienia w większości regionów kraju nie są zadowalające, tzn. od 4,4,5 t/ha do nawet 9 t/ha. Niestety, jakość ziarna i parametry także nie są do końca zadowalające – najważniejsza gęstość ziarna często nie przekraczała 70 kg/hl. Przekropna pogoda sprawiła, że łan zbóż na zmianę mokły i schły, co może oznaczać spore ryzyko porastania ziarna w kłosach. Niestety, w najbliższych dniach po chwilowym ociepleniu ma wrócić mokra i chłodniejsza pogoda, co na pewno opóźni żniwa, ale także może wpłynąć na pogorszenie parametrów ziarna.
Wcześniejsze żniwa dają także okazję do starannego przygotowania stanowiska pod zasiewy ozimin. To także bardzo dobra okazja na pobranie prób glebowych i ocenę kondycji gleby. Ustalając strategię nawożenia warto mieć na uwadze, że słoma jest także cennym źródłem składników pokarmowych oraz materii organicznej. Podwyższenie zawartości próchnicy w glebie o 0,5% pozwala zatrzymać dodatkowo ok. 80 m3 wody na 1 ha. Na rozkład słomy w glebie mają wpływ takie czynniki, jak: temperatura, wilgotność i odczyn gleby, dostępność azotu oraz głębokość przyorania. Optymalny rozkład słomy zachodzi przy wilgotności gleby 60–70% i temperaturze wynoszącej co najmniej 15°C. Najbardziej korzystne warunki do rozkładu słomy w glebie zachodzą przy odczynie gleby w zakresie pH 6,0–7,0.
Pod względem nawozowym można założyć, uśredniając, że w 5 t słomy zbóż ozimych znajduje się średnio 30 kg azotu, 12 kg fosforu (P2O5), 62 kg potasu (K2O), 17 kg wapnia (CaO), 7 kg magnezu (MgO) oraz mikroelementy. Natomiast największą zawartością składników pokarmowych charakteryzuje się słoma rzepakowa, zwłaszcza potasu i wapnia. W 5 tonach słomy rzepaku znajduje się ok. 35 kg azotu, 15 kg fosforu (P2O5), 104 kg potasu (K2O), 112 kg wapnia (CaO), 11 kg magnezu (MgO) oraz mikroelementy.
